بسم الله الرحمن الرحیم
و کذلک ننجی المومنین
و ذالنون اذ ذهب مغاضبا فضن ان لن نقدر علیه فنادی فی الظلمات ان لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الضالمین فستجبنا له و نجیناه من الغم و کذلک ننجی مومنین
در این آیه با توجه به جریان حضرت یونس و ماجرای آن نکته های فراوانی بیان شده است و همواره برای نجات اهل ایمان از بلایا این ذکر یونسیه توصیه شده است
قسمتی از این آیه که تصور میشود کمتر به آن پرداخته شده است و بسی راه گشا و حلال فلسفی بسیاری از بلایایی است که به انسان میرسد قسمت آخر این آیه یعنی و کذلک ننجی المومنین می باشد
یعنی آنگونه ما مومنین را نجات می دهیم
ابتدا مومن دنیا را بد میبیند و بعد مسائلی برای او پیش می آید که به این نتیجه میرسد که بگوید سبحانک یعنی تو پاک و منزه از هر عیبی هستی و هر چه که تو سبب و عامل آن هستی همگی تنها راه سعادت و خیر و نجات است و این من هستم که با بد دیدن عالم در حال ظلم هستم و به این وسیله خداوند مومنین را نجات میدهد.
به بیان دیگر خود خداوند بلایی بر سر مومن می آورد که دنیا بر مومن تنگ گردد و قطعه ای از عالم را سیاه ببیند و از آن فرار کند و یا آنجا را ترک کند و تازه جریان خداشناسی برایش شروع میشود…